- - - I can choose MY WAY - - -

 

นาฬิกายังหมุนเวียนไป วันเวลาผ่านไปทุกวัน 

 

แต่เรื่องราวของฉันก็ยังเหมือนเดิม..ทุกๆอย่าง

เคยมีคนเดินเข้ามาคุย เคยมีคนสบตาทักทาย 

 

แต่ไม่มีคนไหนที่คอยอยู่ข้างเคียง

 

ในวันที่ฉันเหงาใจ  ในวันที่ฉันท้อใจแค่มีใครซักคนอยู่ข้างข้าง...ฉัน

 

คนมันอ่อนล้า ทั้งใจหวั่นไหว 

 

อยากมีใครดูแลหัวใจในวันที่เหงาในวันที่เศร้าและคอยให้ความรัก  ช่วยเป็นแรงกำลังให้หัวใจ

อีกนานสักเท่าไรหนึ่งคนที่หัวใจฉันรอ

ยังคงเจอเพียงภาพเดิมๆ ในเวลาที่ฉันเสียใจ  ก็ไม่เคยมีใครเข้ามากอดฉันเลย

 

ในวันที่ฉันเหงาใจ  ในวันที่ฉันท้อใจแค่มีใครซักคนอยู่ข้างข้าง...ฉัน

 

 

เฮ้ออออออ  ช่วงนี้นุ่นสุขภาพไม่ค่อยจะดีเลยอ่ะ ทำอะไรก็ไม่ถนัด

เป็นอะไรม่ายรุ้ เหนื่อยง๊ายง่าย   เลิกงานนี่แทบไม่อยากทำอะไรอีกแล้ว

ถ้าช่วงนี้นุ่นหายหน้าหายตาไปจากเพื่อนๆก็ไม่ต้องสงสัยกันน๊า

กะลังวุ่นวายกะงานอย่างหนักหน่วง  เป็นช่วงปรับตัวกะความรู้ใหม่ๆอย่างจริงจัง

แล้วก็พยายามดูแลสุขภาพตัวเองให้ดีขึ้นในเวลาอันเร็วไว  (ไม่ชอบการเป็นแบบนี้เลยเจงๆ)

เอาเป็นว่าทุกคนช่วยเป็นกำลังใจให้นุ่นด้วยน้า.. 

อยากกลับไปแข็งแรงเหมือนเดิมเร็วๆจัง  จะได้คุยกะเพื่อนๆเยอะๆ  ได้ไปเที่ยวให้สนุกเต็มที่

เป็นแบบนี้แล้วไม่อยากทำอะไรเลยจริงๆ ... ... ...

 

 

 

 

มีกี่ทีกี่ครั้งที่รักมันทำให้ผู้คนต้องทุกข์ทนระคนเหนื่อยใจ ทำให้คนต้องอ่อนไหว

 

ยังจะมีกี่ครั้งที่คนไม่เคยมีน้ำตา ต้องเสียมันให้รักง่ายดาย

 

และอีกกี่คนยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองดูเหมือนลำบาก  รัก..ดูเหมือนทุกข์ยาก แต่คนก็ยังวิ่งวนไขว่คว้ามา

 

รู้..รู้ว่าลำบาก แต่ใจมันก็ยังอยากได้รักใคร

 

ส่วนนึงในชีวิตคงต้องการจะถูกคนรัก คงต้องการรักใครสักคน คนทุกคนไม่ต่างกันเลยจะเธอจะฉัน 

 

ขอให้คนรออยู่ได้พบ คนที่คบกันอยู่ก็สู้ต่อไป... ขอให้ในทุกหัวใจ ให้รักมาบังเกิด

 

เพราะคนรู้ว่ารักมันให้อะไรกับหัวใจคนก็เลยไม่เคยหวั่นไหว  ยอมเสี่ยงใจให้กับรัก

 

ความอิ่มเอมที่มันก่อตัวห่อกุมจิตใจ เมื่อได้รักใครและเขารักตอบ

 

นั่นแหละเวลาที่ไม่มีอะไรมาเท่าเทียมได้  เกินอธิบาย  คน..คนก็เลยวิ่งวนไขว่คว้ามา

 

รู้..รู้ว่าลำบาก แต่ใจมันก็ยังอยากได้รักใคร  - - - - - - -

 

                                                                                         ปราโมทย์ วิเลปะนะ

 

 

ผ่านไปแว้วครับ กะการไปเที่ยวหัวหินกะเพื่อนๆมหิดล  ก็เป็นที่สนุกสนานกันดีหลังจากที่วุ่นวายก่อนไปกันพอสมควร

 

--> ตอนแรกตั้งใจว่าจะไปถึงก่อนเที่ยง แต่ด้วยเหตุผลจำเป็นบางประการ ทำให้ไปถึงกันเกือบสี่โมงเย็น กรูรถติดบนทางด่วนเกือบสองชั่วโมง แล้วยังต้องไปติดที่หัวหินอีก แถมยังมาเจอทาง by pass ที่ถนนโคตรจะเล็ก รถก็เย๊ออเยอะ

--> ออกไปซื้อของที่ตลาด วนรถประมาณ 3 รอบ..ไม่มีที่จอด ทุกคนพยายามโทรสั่งให้ซื้อนู่นซื้อนี่ให้ ช้านจดอย่างเดียวเลย    คนซื้อ...ไอ้แชมป์โน่น  หะหะหะ

--> กลับมาถึงบ้านเตรียมของเอาไว้รับประทานกัน แล้วก็ไปดูงาน jazz festival ที่หน้าโรงแรมโซฟีเทล ตอนแรกกะว่าจะเดินไป (ความคิดไอ้ลูกหมูเลย) แต่ถ้าเดินไปอ่านะ กว่าจะถึงงานคงเกือบเลิกแล้ว ก็เลยนั่งสองแถวไปกัน แล้วไอ้ลูกหมูก็ไปเจอหนุ่มหน้าตาดีบนรถสองแถวด้วยยยย

--> ไปถึงงานฟ้ามืดพอดีเลย อากาศดีมาก ลมพัดเย็นตลอด เสียงเพลงลอยมาตั้งแต่เดินไปถึงหาด แต่คนเยอะมากกกกกก

--> ได้ที่ว่างใกล้ๆเรือที่เค้าจอดไว้ให้เล่นพอดีเลย ก็เลยปักหลักนั่งกันตรงนั้น   ฟังได้ 1 วงกว่าๆแล้วเริ่มหิวข้าว ก็เลยกลับบ้านกินข้าวกันดีกว่า

--> กลับมาช่วยกันทำกับข้าวใหญ่เลย แล้วก็กินกันเหมือนไม่ได้กินอะไรมาสามวัน กุ้ง 3 กิโล   หมึก 3 กิโล   ปลา 4 ตัว   หอยแครงกี่โลไม่รู้  ฯลฯ

--> กินเสร็จยังไม่ทันจะย่อย  พวกผู้ชายไปเตะบอลริมหาด ผู้หญิงไปนั่งดูนั่งลุ้น   แบ่งทีมครั้งแรก ดั๊ก-เกรียง-ทอย:กอล์ฟ-แชมป์-น้องเอ็ม  สงสารน้องมาก ลุงๆม่างวิ่งกันจะไม่ออก โดนยิงไป 3-0     เลยสลับตัวทอยกะน้องเอ็ม... น้องก็ยังซวยอยู่ดี ย้ายทีมไปก็โดนยิงไปอีก 2-0  (ลุงแชมป์ยิงไป 1 ลูกด้วยล่ะ หุหุหุ ดีจายยยย) ลื่นล้มคลุกโคลนเปียกน้ำกันซักพักก็กลับบ้านอาบน้ำ

--> หลังจากอาบน้ำเสร็จ ก็ต่อด้วยการดื่มน้ำเมาท้นที    มีน้องเอ็มกะน้องนุ่นที่ไม่ได้กินกันสองคน นอกนั้น....มาววว

       แชมป์-เมาแล้วติงต๊องว่ะ 

       ไอ้แจง-ได้ข่าวว่าเมาหัวทิ่ม 

       เกรียง-เต้นท่าชาวนากะงูเห่าเหมือนมากนิ

       กอล์ฟ-เล่นกีต้าร์ต่อกันร่วมชั่วโมง นิ้วหักไปยังวะ

--> ตอนเช้า ไอ้ทอยตื่นมาบอกว่าจะทำกับข้าวแล้วก็โวยวายเสียงดังอยู่ได้ ทำไปบ่นไป ทำไปบ่นไป ทำไปบ่นไป เฮ้อออออ แล้วมรึงจาทำไปทามมายเนี่ยยยยย

--> หลังจากกินข้าวเช้ากันเสร็จ ก็เป็นเวลา 11 โมงกว่าๆได้  นั่งเล่นกีต้าร์กันซักพัก ไปเล่นน้ำตอนเที่ยงพอดี  โครตจาร้อนเลย  กลับมาอาบน้ำตอนบ่ายๆ แล้วก็เก็บของเตรียมตัวกลับบ้านกัน  ออกกันประมาณบ่ายสามได้

--> ระหว่างทางกลับ   แวะตลาดซื้อขนมฝากโบ แวะเซเว่น แวะปั๊มน้ำมันเข้าห้องน้ำ แวะปั๊มแก๊ส แวะส่งเอ็มนครปฐม แวะคุยกะพี่โน้ต แวะกินข้าวหน้าหอเอ็ม กว่าจะถึงบ้าน สี่ทุ่มพอดิบพอดี เหนื่อยโครต  นุ่น แจง แชมป์ หลับเป็นตาย

 

กลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพแล้วนะครับทุกท่าน   อย่าลืมเข้าไปดูรูปกันนะจ๊ะ

 

 

 

ป.ล. ตอนเช้าตื่นมาจะอาบน้ำไปทำงาน เดินออกจากห้องหัวชนประตู เดินเข้าห้องน้ำก็จะลื่นล้ม เทน้ำก็ไม่ลงแก้ว ยืนอึ้งไปมาอยู่ซักพัก ลากสังขารไปหยิบโทรศัพท์โทรหาเจ๊มิ้นท์ บอกเจ๊ว่าไม่ไหวแว๊วววววว  แล้วก็กลับไปนอนต่อ นอนท้างวันเลย  -*-

 

 

วันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์นี้ นุ่นกะเพื่อนๆมหิดลวิทย์ ห้อง 2  มีนัดกันไปเที่ยวหัวหินล่ะ

พอดีกะที่มีงาน Hua Hin JazzFestival 2007 ด้วย

ดีเลย ได้ไปฟังเพลงแล้วก็ได้ไปเที่ยวกะเพื่อนๆด้วย ได้นกหลายตัวเลย

 

ตอนนี้พวกเราเด็กห้องสองก็ได้มีเว็บห้องกะเค้าบ้างแล้ว หลังจากที่ทุกคนบอกว่าอยากได้กันมานาน

แต่ไม่มีใครทำ..

สุดท้าย ไอ้ตี๋น้อยของห้องก็ลงมือทำเองเลย

เนื่องจากเหมือนจะเป็นมันคนเดียวที่ดันเรียนจบวิดวะ-คอม  (ถ้ามะรึงไม่ทำแล้วใครจะทำได้ล่ะ จริงมั้ย)

 

 

ถ้าใครสนใจก็ลองเข้าไปดูกันได้นะ   อาจจะไม่สวยไม่งาม ไม่หรูหราไฮโซเหมือนเว็บใครๆ

แต่นี่ม้นก็เว็บห้องกรูเฟ้ย  HA HA HA HA